കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടുകളില്
അമേരിക്കയിലും യുറോപ്പിലും വളര്ന്നു പന്തലിച്ച ക്രിസ്തീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങള് നമ്മുടെ
ഇന്നത്തെ prosperity gospel നു സമാനമായിരുന്നു.
വ്യക്തി കേന്ദ്രീകൃതങ്ങള് ആയിരുന്നു ആ പ്രസ്ഥാനങ്ങള് എല്ലാം തന്നെ. ഇവയ്ക്ക് വ്യക്തമായ ഭരണഘടനയോ വരവ് ചെലവ്
കണക്കുകളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആദ്യകാലങ്ങളില് നയിച്ച വ്യക്തി ശ്രേഷ്ടന്മാരുടെ കാല
ശേഷം ഈ കൂട്ടങ്ങളെ നയിക്കാന് പ്രബലന്മാര് ഉണ്ടാകാഞ്ഞത് മൂലം വലിയ ഒരു സമൂഹം
അരാജകത്വത്തിലേക്ക് തള്ളപ്പെട്ടു.
പടിഞ്ഞാറന് രാജ്യങ്ങളിലെ ധാര്മിക മൂല്യച്യുതിക്ക് ഒരു പ്രധാന കാരണവും ഇതു
തന്നെയാണ്.
ഇന്ന് നമ്മുടെ ഇടയില് വലിയ
ഒരു ആരാധന സമൂഹം വളര്ന്നു നില്ക്കുന്നു.
ദൈവത്തിന്റെ ഹിതം എന്തെന്നോ നന്മ പ്രവര്ത്തികള് എന്തെന്നോ മനസിലാക്കാന്
ശ്രമിക്കാത്ത ഒരു വലിയ സമൂഹം ആണ് ആരാധനക്കാരായി മുന്പില്. അതോടൊപ്പം പ്രവര്ത്തി ഇല്ലാത്ത വിശ്വാസികളുടെ
ഒരു കൂട്ടവും. സയന്സില് ഒരു theory പൂര്ത്തീകരിക്കപ്പെടണമെങ്കില്
അത് practical ആയി തെളിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കണം എന്നതുപോലെ വിശ്വാസം പ്രവര്ത്തിയാല്
ആണ് പൂര്ത്തീകരിക്കപെടുന്നത്.
അനുസരണം ബലിയെക്കള് നല്ലതാണ്
എന്ന് അബ്രഹാം പിതാവിനെ പഠിപ്പിച്ച ദൈവത്തെ അനുസരിക്കാന് നമ്മുക്ക് കഴിഞ്ഞെങ്ങില്
മാത്രമേ നമ്മുടെ ആരാധന അര്ദ്ധവത്താകുകയുള്ളൂ.
ദൈവത്തിനു തന്നെ ആരാധിക്കുന്നവരെക്കാള് ഉപരി അനുസരിക്കുന്നവരെ ആണ് വേണ്ടത്.
